Stephen King

Scena 1
W ostatecznej wersji filmu Mike zapala światło i w lustrze widzi faceta z hakiem zamiast ręki. Podchodzi do ściany, sprawdza termometr, wyciąga marynarkę, telefon i laptopa. Następnie rozmawia z Lily przez internet, uruchamiają się zraszacze na suficie, komputer wyłącza się, a Mike rozwala nogą od krzesła tylko jeden zraszacz w pokoju, w którym obecnie przebywa. Potem od razu zaczyna uderzać nogą od krzesła w kratkę od klimatyzacji na suficie. Następnie wchodzi na stolik i zaczyna odkręcać kratkę. W tej scenie mamy drobny błąd, gdyż latarka pojawia się nagle w rękach Mike'a mimo że w poprzednim ujęciu jej nie było.

We wcześniejszej wersji scena była nieco inaczej zmontowana. Zanim Mike sprawdza termometr, podchodzi do zamurowanego okna i ogląda go, trzęsie się z zimna i dopiero wtedy sprawdza termometr (tym razem zdejmuje obudowę). Następnie jest seria sekwencji widocznych w ostatecznej wersji (marynarka, telefon, laptop). Różnica jest taka, że Mike od razu nie łączy się z internetem. Patrzy na kratkę na suficie, odkłada laptopa na ziemie, a z torby wyciąga nożyk do papieru, który wkłada do wewnętrznej kieszeni marynarki (to nim będzie w późniejszej scenie odkręcał kratkę). Potem wyciąga z torby czerwoną koszulkę, przechyla stolik zrzucając z niego na podłogę wszystkie rzeczy, przesuwa go na środek pokoju, a następnie zakrywa koszulką kratkę. Dopiero wtedy jeszcze raz bierze laptopa, łączy się z internetem i zaczyna rozmowę z Lily. Po włączeniu zraszacza Mike rozwala go, jednak nie ogranicza się tylko do tego jednego, jak to było w ostatecznej wersji filmu. Rozwala jeszcze dwa w pomieszczeniu obok, jeden w łazience i jeden w kolejnym pomieszczeniu.



Mike siada na oparciu kanapy i patrzy na zasłoniętą kratkę. Nagle z otworu wentylacyjnego zaczyna wiać wiatr. Wichura zrywa koszulkę, zrzuca Mike'a z oparcia, a ten koziołkując ląduje w pomieszczeniu obok. Wstaje, powoli przechodzi przez pokój obserwując kratką i ślizgiem rzuca się do torby. Następnie wyciąga z niej latarkę (scena, której zabrakło w ostatecznej wersji) i wraz z nią i nogą od krzesła podchodzi do kratki.




Scena 2
We wcześniejszej wersji inaczej wyglądała scena wspomnień. W filmie Mike siada na podłodze obok łóżka, zaczyna wyrywać puste kartki z notatnika i przypomina sobie rozmowę z córką, która pytała go czy wierzy w Boga. Ten odpowiedział, że tak, a następnie widzimy Mike'a, który już wcale nie siedzi przy łóżku, a na krześle. Scena miała pierwotnie większy sens bo to właśnie w pierwotnej wersji Mike siedział na krześle. W pierwotnej wersji nie odpowiedział on córce we wspomnieniach, a swoją wiarę potwierdził dopiero w hotelu mówiąc do samego siebie. Następnie włączył się dyktafon leżący na podłodze i wspomnienia Mike zaczęły przeplatać się z jego rozmową z nagraniem własnego głosu. Scena znacznie lepsza niż ta, która przeszła ostatecznie.




Scena 3
Gdy Mike po "wyjściu" z pokoju idzie na pocztę wysłać książkę, spotyka tam człowieka, który pracował w hotelu. Ten motyw był również w ostatecznej wersji, jednak początkowo, przez zburzeniem pomieszczenia pocztowego, pojawia się tam dyrektor hotelu Olin. Odbiera od Mike'a paczkę i mówi, że z przyjemnością doręczy tę przesyłkę. Olin odchodzi do drzwi, a ekipa zaczyna niszczyć pomieszczenie. Olin staje w drzwiach i mówi: "Ostrzegałem pana przed pokojem 1408" (ta kwestia znalazła się w oficjalnym trailerze), po czym zamyka drzwi na których widzimy czarny plan piętra z zaznaczonym jednym pokojem.




Scena 4
Kolejna scena to całkowita nowość. Mike widzi szubienicę w ubikacji, podchodzi do telefonu i podnosi słuchawkę. Słyszy kobiecy głos pytający czy jest już gotów się wymeldować. Mówi, że nie, a w pokoju włącza się telewizor, na którym widzimy filmowany z góry hall hotelu Delphin. Wchodzi do niego Lily, do której właśnie dzwoni telefon. Ta przystaje i zaczyna rozmawiać z Mike'm. W tym czasie włącza się drugi telewizor. W pokoju Mike słyszy całą rozmowę. Jego głos mówi Lily, że umiera. Ta każe mu zwolnić. Głos Mike'a przeprasza ją. Rozmowa zostaje przerwana, a Lily biegnie w kierunku windy. Na ekranie telewizora widzimy jak jedzie nią do góry.



Mike biegnie do drzwi, ale w tym momencie zaczyna zmieniać się grawitacja. Pokój stoi w miejscu, ale Mike zaczyna coraz bardziej się pochylać. W końcu przewraca się i zaczyna zjeżdżać po podłodze. Odbija się od lustra i ląduje na szybie okiennej. Wygląda na ulicę, po czym próbuje złapać równowagę, ale cały czas stoi pochylony.



W tym czasie Lily wychodzi z windy i zmierza w kierunku pokoju 1408. Mike widzi ją na pochylającym się obrazie na ekranie telewizora. Próbuje dostać się do drzwi pełzając po podłodze. Lily zbliża się do pokoju i słyszy krzyk Mike'a. Podchodzi do drzwi i prosi by ją wpuścił. Ten skacze do framugi drzwi, ale nie łapie się dość mocno i znów zsuwa się po podłodze na sam koniec pokoju. Krzyczy do niej, że ma się odwrócić i odejść. Mike staje na bocznej framudze drzwi i skacze łapiąc się framugi z drugiej strony (grawitacja już obróciła się o 180 stopni). Następnie widzimy scenę pokazującą jednocześnie Lily przed drzwiami pokoju jak i jego wnętrze z Mike'm uwieszonym na drzwiach. Ten krzyczy by kobieta uciekała, a ona mówi, że go nie zostawi. W końcu krzyczy do niego, że idzie sprowadzić pomoc i zaraz wróci. Gdy odchodzi korytarzem grawitacja w pokoju wraca do normy, Mike spada na podłogę, a telewizory gasną.




Scena 5
W ostatecznej wersji filmu Mike rozmawiał przez telefon z Samem o wyjeździe. Zakończył rozmowę tym, że nie powie Lily o tym, że leci do Nowego Jorku, po czym od razu widzimy wieżowce i podjeżdżający samochód pod hotel. W pierwotnej wersji znalazła się jeszcze krótka scenka z Mike'm w samolocie. Co ciekawe, koło niego siedział reżyser filmu - Mikael Hafstrom.




Alternatywne zakończenie #1
Tak jak w wersji reżyserskiej Mike umiera. Następnie tak jak w wersji kinowej Olin siedzący w fotelu popija drinka i mówi "dobra robota panie Enslin". Tym razem jednak nie przenosimy się na pogrzeb. Ceremonię słyszymy w tle, a na ekranie widać plażę i ulice miasta. Sam i Lily wspólnie sprzątają mieszkanie Mike'a. Za oknem słychać klakson taksówki i Sam wychodzi zostawiając Lily samą. Ta znajduje w szufladzie swoje zdjęcie z córeczką i rozkleja się.



Sam wraca do Nowego Jorku. Wchodząc do biura odbiera od sekretarki pocztę. Okazuje się, że jedna z przesyłek jest zaadresowana od Mike'a. Sam otwiera ją i wyciąga powieść '1408' napisaną przez Mike'a Enslina. Przerażony zaczyna ją czytać, a w tle słychać urywki wcześniejszych rozmów. Kamera cofa się przez puste biuro, drzwi zatrzaskują się, a my słyszymy szept Mike'a: "To nie jest koniec".




Alternatywne zakończenie #2
Ta wersja zakończenia niewiele się różni od kinówki, choć początkowo ma się wrażenie, że Mike ponownie umarł. Strażacy wyciągają go na korytarz, a on ostatkiem sił ostrzega ich przed wchodzeniem do pokoju. Potem mamy drobną różnicę. W kinówce jest biały ekran, słychać rozmowy w szpitalu i powoli pojawia się sala, w której leży Mike. W tej wersji mamy troszkę inny wstęp do tej sceny. Widzimy fragment z zakończenia wersji reżyserskiej. Mianowicie kamera wznosi się przed hotelem, pokazując wreszcie wnętrze spalonego pokoju przez rozbite okno. W tle słychać szepty Mike'a i wszystko wskazuje na to, że jednak mu się zmarło. Dopiero wtedy ekran robi się biały i przenosimy się do szpitala skąd, jak się okazuje, tak naprawdę dochodził głos Mike'a. Reszta jest niemal identyczna. Przenosimy się do wspólnego mieszkania Mike'a i Lily. On kończy pisać książkę, ona rozpakowuje kartony. On włącza dyktafon i słucha nagrania głosu swojej córki jednak w tej wersji Lily tego nie słyszy. Cały czas jest w drugim pokoju i rozpakowuje rzeczy. Mike patrz na nią i uśmiecha się (zupełnie inaczej niż w kinówce), po czym przyciska do piersi dyktafon. Zakończenie mimo wszystko chyba ciekawsze. Jeszcze bardziej wskazuje na to, że Mike niekoniecznie wydostał się z pokoju.




StephenKing.pl © 2002 - 2009
Wszelkie prawa zastrzeżone. Projekt i wykonanie
Mando, nocny, ingo